my fav yoga legging

ช่วงนี้คลั่งโยคะมากค่ะ  คิดว่าเป็นการออกกำลังที่เล่นที่บ้านได้ มีเสื่อผืนก็เล่นได้ ผิดถนัดเลยค่ะ เพราะอิชั้นเป็นคนที่เล่นที่บ้านเเล้วขี้เกียจสุด ๆ พอพี่ดีเจพุฒมาก็ทำให้ดิชั้นเบี่ยงเบนความสนใจไปจากเสื่อได้ตลอด (ชั้นละเบื่อหุ่นดีเจพุฒิมากค่ะ)  มาเข้าเรื่องต่อ  พอเล่นที่บ้านไม่ได้ก็ต้องเล่นที่สตูซิคะ  เเล้วด้วยความเป็นคนติสท์เล็ก ๆ สตูใหญ่ไม่เอาค่ะ  เเบบสอนคนเยอะ ๆ เนี่ยไม่ได้เลยค่ะ เพราะว่าถ้าผิดท่าดิชั้นจะไม่ฟิน  ชอบให้ครูมาจับมาดัด ถ้าคนเยอะครูก็ไม่เห็น  เลยต้องเลือกสตูเล็ก ๆ เเถวที่ทำงาน  ไปรถไฟฟ้า หรือใต้ดินได้  จนมาสรุปว่าเสียตังค์ค่าคอร์สโยคะที่สตูเเถวมหาลัย  อย่าถามว่าราคาเท่าไหร่ เพราะไม่อยากจะคิดถึงราคา (ให้ตายเหอะ ชั้นเสียเป็นปี)    มาเข้าเรื่องเสื้อผ้าหน้าผม  พร๊อพต้องพร้อมค่ะ  ไม่งั้นจะไม่มีสมาธิเเละพลังหึกเหิมในการเล่น  จึงเป็นเหตุให้ต้องเสียทรัพย์ที่นับไม่ได้ไปกับ  เสื้อชั้นใน  เเละกางเกงโยคะ   กางเกงโยคะเป็นอะไรที่ชั้นเครซี่มากเเละอยากจะบอกเลยว่าลองมาเเล้วเกือบทุกยี่ห้อที่คนเล่นโยคะเค้าใส่กัน  เเล้วราคาเสื้อผ้าโยคะดี ๆ เนี่ยราคาจะมหาโหดไปไหนคะ   วันนี้เลยหยิบมาสองตัวตัวโปรดมารีวิวนิดหน่อย

ตัวเเรก teeki (ซ้ายมือ)

มันเลิศ คือดีงามมากค่ะ  ตัวนี้ออกเเบบมาสำหรับ hot yoga เเล้วมันก็ตอบโจทย์ได้อย่างดีเลิศค่ะ ราคาถูกกว่าพี่ลูลู่  เเต่คุณภาพคับฟ้า  เเล้วเนื่องด้วยที่ชั้นเป็นคนรักธรรมชาติเพราะฉะนั้นการรีไซเคิลจากขวดพลาสติกมาทำกางเกงนี่ดีงามสุด ๆ   (ถ้าเลือกกางเกงโยคะดี ๆ ต้องดูที่มี spandex เยอะะ) กางเกงตัวนี้ถูกโปรยว่าเป็น second skin ซึ่งชั้นยอมรับเลยนะว่ามันถูกต้องที่สุด  ใส่เเล้วเเนบเนื้อสุด ๆ (เเต่ต้องเลือกสีดี ๆ นะคะ มันแอบเซะซี่เบา ๆ )  ทดลองกับคลาสโยคะร้อนเเล้วเลิศสุด ๆ ค่ะ กางเกงไม่มีอมเหงื่อ เพราะอิชั้นเคยใส่กางเกงโยคะที่อมเหงื่อเเล้วอยากจะถอดซะกลางห้อง  เเล้วที่สำคัญทำท่า arm balance เเล้วหน้าไม่ทิ่มก็ถือว่าผ่านค่ะ    เเถมเป้าเย็บเเน่นเป็นสามเหลี่ยม  จะเเหกหน้าเเหกหลังไม่ต้องกลัวเป้าเเตกค่ะ

ตัวที่เลิฟตามมาคือ Onzie (ขวามือ)

ตัวนี้ได้รับเเรงบันดาลใจจากพี่อั้ม พัชราภา  เพราะชั้นมโนว่าตัวเองใส่เเล้วจะสวยเหมือนพี่อั้ม  เจอใน IG ลดราคา ราคาน่ารักกรุบกริบมากสอยมาทันที เเล้วมันก็สวยงามอย่างที่คิดเอาไว้จริง ๆ พิมพ์ลายมาสวยมากกกก  นอกจากนั้นเวลาใส่เเล้วมันเลิศมากค่ะ  สบายเเบบบอกไม่ถูก  เเหกขา  ฉีกขา ได้อย่างไม่ต้องกลัวเเหกเหมือนบางตัวที่ซื้อมาเพราะน่ารักเเต่ต้องมาอับอายกลางคลาสเพราะว่าเป้าเเตกค่ะ ตัวนี้ดีงามชนะเลิศเเบบสูสีกะ teeki ค่ะ  ตอนนี้ยกใจให้สองเเบรนด์นี้อย่างไม่ต้องสงสัย  ส่วนพี่ลูลู่ที่ฝากหิ้วมาจากเมกาก็ตกกระป๋อง  เพราะหยิบมาใส่บ้างบางครั้งคราวเท่านั้น

ถ้าอยากรู้ว่าราคาเท่าไหร่ต้องไปสืบกันเอาเอง  จนตอนนี้เพื่อนมีแอบเเซวว่า เธอเอาเงินซื้อกางเกงไปซื้อทองได้เกือบบาทเเล้วนะยะ  ชั้นก็ตอบไปว่าความฟินของคนเรามันไม่เหมือนกันย่ะ  ชิส์

  

welcome my new puppy...

กลับบ้านเมื่อคราวที่เเล้ว หมาที่บ้าน เจ้าเฉาก๊วย (หมาบ้านนี้จะชื่อแปลก ๆ หน่อยนะ) เเล้วเเต่คนตั้ง ถ้ายายกะน้องโอม หลานที่บ้านตั้งเนี่ยละก็  เชื่อขนมกินได้เลยว่า ป๊าดดดด คิดได้อย่างไร  เฉาก๊วยเป็นหมาพันธุ์ผสมที่ทุกวันนี้ก็ยังสันนิษฐานไม่ได้ว่าพันธุ์เเท้ของมันคืออะไร  ตอนเเรก ๆ ที่ยังเป็นเบบี๋พาเข้ามาที่บ้าน ทุกคนก็ฟัดมันด้วยความน่ารัก  เเต่พอโตขึ้นก็กลายพันธุ์เป็นหมาวัดนิด ๆ  ขนรุ่ง ๆ เเต่ยังมีกลิ่นอายของลูกครึ่งนิดหน่อย

เจ้าเฉาก๊วยเนี่ยเป็นเพื่อนเล่นของน้องโอมเเต่เด็ก ๆ นิสัยเลยออกจะไฮเปอร์เหมือนเจ้าของ  ซน ไม่มีระเบียบ เอ๊ะ เนี่ยชั้นแอบด่าหลานตัวเองรึเปล่าเนี่ย  ที่บ้านเราก็เลี้ยงมาจนโตโดยไม่คาดคิดว่าจะมีวันนี้ วันที่เฉาก๊วยท้อง  เรามารู้กันก็ตอนที่มันเกือบจะคลอดซะเเล้ว สืบไปสืบมาว่าเฉาก๊วยท้องกับบุรุษใด ก็พบว่าท้องกะหมาข้างบ้าน (แอบไปลักขโมยกันตอนไหน)  ที่รู้ก็เพราะว่าเจ้าเเสบ (นามสมมุติ)  ดอดมาหาเฉาก๊วยทุกวันเสมอ

วันที่เฉาก๊วยคลอดทุกคนก็หลับสบาย  ไม่ได้ยินเสียงร้องใด ๆ ทั้งสิ้น ตื่นเช้ามาพบสมาชิกใหม่ก็ตื่นเต้นกันยกใหญ่ในความน่ารักของลูกหมาคอกเเรกของบ้านเรา  สามตัวเรียงกันออกมาคนละสี  เป็นตัวผู้ทั้งหมด   ผลตกลงของทั้งบ้านจะเลี้ยงทั้งหมดโดยไม่ยกให้ใคร  สิริรรวมหมาตอนนี้ในบ้านมีเเค่หกตัวเอ๊งงงง

หลังจากเฉาก๊วยคลอดเจ้าเเสบก็ไม่เคยมาหาเเม่เฉาก๊วยเเละลูก ๆ อีกเลย  สืบไปมาได้ความว่าเจ้าเเสบไปตามเฝ้าหมาตัวเมียตัวใหม่เสียเเล้ว  เอวัง

ดูซิน่ารักขนาดนี้พ่อยังทิ้งได้ลง ชิส์
สวัสดี น้ำปู  มะขาม เเละน้ำตาล  เอ๊ะเเล้วอีกตัวหายจากเฟรมไปไหน 555

There is no place like home.

Now I am in Thailand for almost 6 months. I didn't update my both blogs for quite long due to I had no inspiration. Well, I am getting better now. I mean i would like to get me back into my hobby and I am going to bake cake again.  See you again my oven and my blog.

โอกินาว่าฉบับจำเป็น

เมื่อวันอังคารที่เเล้วได้ไปโอกินาว่ามาเเบบผรีตลอดทริปเพราะไปสัมภาษณ์งานมา  เเต่ไปด้วยความจำเป็นที่บอกว่าความจำเป็นก็เพราะไปเเล้วถึงเค้าเอา เราก็ไม่เอาเค้า ออกเเนวสวยเลือกได้เลยนะ ฮ่า ฮ่า  จริง ๆ เเล้วเพราะว่าเซนเซเราไม่เห็นด้วยที่จะให้เราไปทำงานที่นี่  เหตุผลที่เเท้จริงเราก็ไม่รู้หรอกนะว่าเพราะอะไร  เเต่ใรฐานะที่ดั้นด้นจะหางานทำที่นี่ในตำเเหน่งโพสต์ด๊อก  อาจารย์มีอิทธิพลกับเรามาก เพราะฉนั้นครั้งนี้ก็ต้องยอมอาจารย์ไป   

วันอังคารตื่นมาเตรียมตัวไปสนามบิน  ทั้งวันมีไฟล์ไแโอกินาว่าเเค่ไฟลท์เดียว  มานั่งคำนวณค่าใช้จ่ายทริปนี้ที่เค้าจ่ายให้เราก็ประมาณเเสนเยน (เอง)  คือถ้าให้ออกเงินไปเองเนี่ยอย่าหวังเลย  ไปถึงที่โอกินาว่าตอนบ่ายสองกว่าก็มีลุงเเทคมารับ  ลุงเเทคเนี่ยเป็นฑูตสันไมตรีขั้นเยี่ยมเลยนะ คือพูดไม่หยุด  เราก็กะว่าระหว่างนั่งรถเนี่ยจะเตรียมพรีเซนต์ซะหน่อย สรุปนั่งฟังลุงบรรยายตลอดทางจนถึงมหาลัย ฮ่วย

วินาทีเเรกที่เห็นหมาลัย โหหหห อย่างกะรีสอร์ทติดทะเล อย่างสวย  เเต่มันไม่มีอะไรเลย เซเว่นยังไม่มี มองไปข้างหน้าเป็นทะเล ด้านหลังเป็นภูเขา  เราคิดว่าที่ที่เราเรียบจบมาก็บ้านนอกเเล้ว มาเจอที่นี่ซุปเปอร์บ้านนอกยิ่งกว่า  ถ้าไม่มีรถขับเนี่ย จะลำบากชีวิตมาก

เดินลากกระเป๋าไปเจอหน้าโปรเฟสเซอร์ที่สัะมภาษณ์เเบบหัวฟู  เจอหน้าครั้งเเรกไม่ได้มห้เราหยุดหายใจเลย  พูดตลอดหนึ่งชั่วโมงไม่มีหยุด ต่อด้วยพรีเซนต์งาน ที่ไม่มีใครรู้เรื่องงานเรา อย่างฮา  พอเสร็จสัมภาษณ์เราก็ต้องหลับมาเชอินที่โรงเเรมก่อน  ระหว่างทางไปโรงเเรม ลุงเเทคก็พยายามหว่านล้อมให้เราจ้างเเกนำเที่ยวโอกินาว่า  เราลองคำนวณค่าเสียหายเเล้วคงไม่ต่ำกว่าสามหมื่นเยนเเน่นอน เลยบอกลุงว่าอากาศไม่ดีเเน่ เพราะงั้นหนูขอนอนนะคะ

โรงเเรมที่เค้าจองให้ดีมาก มีสองเตียงด้วย เเต่เรามาคนเดียวนิหน่า

ตอนเช้าเรารีบตื่นเเต่เช้ามาเดินถ่ายรูปตรงบริเวณหน้าโรงเเรม บรรยากาศดีมาก  ท้องฟ้าเเจ่ม (หลังจากหลอกลุงเเทคไปเมื่อวาน)   ระหว่างเดิน ๆ อยู่เจอปลาหมึกตัวยาวเกือบเท่าขาเรามาเกยตื้น ระหว่างยืนอึ้งได้ไม่นาน ลุงยุ่นเดินมาเลียบ ๆ เคียง ๆ ถามว่าเน่าไหม พอเเกเห็นไม่เน่าเท่านั้นเเหละ หยิบไปเฉยต่อหน้าต่อตา  (เราเจอก่อนนะลุง) เง้อ

เดินเล่นต่ออีกซักพัก เราก็เตรียมตัวกลับฮิโรชิม่า เรียกว่ามาเพื่อภารกิจอย่างเดียว เเถมเป็นภารกิจที่ไม่สามารถทำให้ประสบความสำเร็จได้ด้วยซิ เฮ้อ

Merry X Mas 2012

คริสมาสปีนี้พิเศษได้ไปดูการประดับไฟท่ามกลางความหนาวเเถว ๆ โชบาระ อยู่ทางตอนเหนือของฮิโณชิม่า มีบุคคลใจดีขับรถพาไปดู  นั่งรถซะเมื่อยก้นประมาณสองชั่วโมงกว่าจะถึง  พอก้าวลงจากลงกรามค้างเลยค่ะ เพราะว่าหนาวมาก ประมาณลบหกได้
พอมาถึงที่ปุ๊บมิเสียเเรงที่ทนนั่งนานเพราะว่าไฟประดับได้สวยมากกกกก สุดจะบรรยาย

กลับบ้านมาเลยทำไรร้อน ๆ หม่ำซะหน่อย มีคนรีเควสเเถมเพิ่มพริกอีก  มัสมั่นไก่

PS . I got DVD set of Danial Craig for my Christmas gift. Loved it.

The hobbit

เมื่อวานนี้มีนัดดูหนังเรื่อง the hobbit เป็นภาคเริ่มต้นเรื่องของ Lord of the ring  ดูจากตัวหนังเเล้วยาวประมาณสามชั่วโมง อุเเม่เจ้า ตัดสินใจไปดูรอบดึกเพราะว่าราคาตั๋วลดราคา ส่วนเราไม่มีปัญหาเป็นเด็กต่างด้าวเสียพันเยนอยู่เเล้ว  รอบที่ดูตอนประมาณสามทุ่มกว่าจะเสร็จก็ปาเข้าไปเที่ยงคืน
โดยรวมก็สนุกดี ดูได้เรื่อย ๆ เเต่อารมณ์หนังสำหรับเรายังสู้ ลอร์ดไม่ได้  เเต่ถ้ามีภาคต่อก็คงตามดูอีก

เจอพี่เจมส์ บอนด์ ระหว่างทางเข้าโรงเลยขอถ่ายรูปคู่ซะหน่อย ชอบกล้ามพี่เค้ามาก ถึงเเม้พี่เค้าจะหน้าเเก่ไปหน่อยเหอะ

ปอลิง คนนั่งดูด้วยวันนี้ไม่หลับเเฮะ

Friendship never end

เมื่อเดือนที่เเล้วเพื่อนเก่าเเก่สมัยปริญญาตรีมาเยี่ยมเยือนถึงญี่ปุ่น ดีใจมากกกก เพราะว่าคราวนี้มากันห้าคน เเต่ละคนก็มากันเเลลจัดเต็ม ประหนึ่งว่าไม่รู้อะไรกันมาเลย มาตายเอาดาบหน้าที่นี่เเหล่ะ  ทริปนี้เป็นอีกทริปที่สนุกมาก เเละเหนื่อยมากเหมือนจับปูเเก่ใส่กระด้ง เพราะว่าเอาไปปบ่อยเเหล่งช๊อปปิ้งไม่ได้เลย มียาวกันหล่ะงานนี้  เป็นทริปช๊อบเเหลก กินกระจาย เที่ยวเอาไว้ทีหลัง

PS. Miss you

golden week day 2 @ huis ten bosch

วันที่สองของทริปเราเเพลนที่จะไป huis ten bosch  เมืองนางาซากิ  huis ten bosch เป็นสวนสนุกที่ปลูกดอกไม้เอาไว้เต็มไปหมด  สถานที่นี่เป็นที่ที่เราใฝ่ฝัน ขอใช้คำนี้เลยนะ อยากไปมาก ๆ เพราะเปิดเวปไซต์เเล้วเห็นทุ่งดอกไม้ตระการตา  เเล้วสถานที่ตกเเต่งออกโซนยุโรป  พลางคิดเองเออเองว่า ชั้นอยากเป็นอลิซในวันเดอร์เเลนด์ ฮ่า ฮ่า (หน้าตาเเละท่าทางไปอยู่ลัดดาเเลนด์ท่าทางจะเหมาะกว่า เหอ เหอ)


วันที่สองเราตื่นกันเเต่เช้า  มุ่งตรงไปยังสถานี  โชคดีที่เราซื้อเรียวกักเซเรลพาส หรือสั้น ๆ ง่าย ๆ ว่า  ตั๋วเดินทางด้วยรถไฟเจอาร์ (รวมชินคันเซนด้วย) สำหรับนักเรียนต่างด้าว  สำหรับสามวันในเเถบคิวชูทางเหนือ (สามวันราคาประมาณเจ็ดพันเยน)  วันนี้เราเลยขึ้นรถไฟฟรี  เจ้ากรรมวันนี้เป็นวันหยุดของทุกคนเเละอากาศดีมาก  ทุกคนต่างมุ่งหน้ากันไป huis ten bosch  โอ้วเเม่เจ้า  ทริปนี้เราเลยยึดครองนั่งกับพื้นบนรถไฟตลอดระยะเวลาการเดินทางชั่วโมงครึ่ง   ตอนที่นั่งกับพื้นก็จะมีสายตายชาวยุ่นชำเลืองมาเป็นระยะ ๆ ประมาณว่าชั้นก็อยากนั่งนะ  เเต่ชั้นอาย  เธอไม่อายบ้างเหรอ  เเต่ ณ เวลานั้นเราไม่สนใจเเล้วล่ะ เพราะเราเดาว่าวันนี้เราต้องเดินนานเเน่นอน เลยต้องเก็บเเรงเอาไว้ก่อน


เมื่อถึงที่หมาย  เเหม่มซังตื่นเต้นมากกกก  เพราะว่าสวยกว่าที่จินตนาการเอาไว้เยอะ  อากาศวันนี้เเดดเเจ่ม  เเต่ลมเเรงมาก

ค่าเข้าประตูประมาณห้าพันกว่าเยน  เข้าชมกิจกรรมได้เกือบหมด  เเต่วันนี้ทั้งวันเราเก็บไม่หมดเเน่นอน  เลยเลือกเเค่บางอย่าง  ด้านในก็จะมีโรงเเรมอยู่ด้วย  บางคนก็มาพักที่โรงเเรมเเล้วก็ซื้อเเพคเกจเอาไว้สองวัน  เหลือบดูค่าโรงเเรมช่วงโกลเด้นวีคเเล้วอิชั้นจะเป็นลม

 

ไม่ได้เข้ามาพักก็ขอเนียนมาเเอบถ่ายรูปในโรงเเรมหน่อย ฮ่า ฮ่า

 

ตัวเต็มของโรงเเรมที่ไปแอบถ่ายในสถานที่มา

 

ที่นี่จะปลูกดอกไม้เป็นฤดูกาล ตอนนี้ใบไม้ผลิก็จะเอาดอกไม้สำหรับช่วงนี้มาลง  เเต่ดอกไม้ยังไม่ค่อยบานเต็มที่เท่าไหร่  ที่น่าทึ่งคือเค้าดูเเลดอกไม้กันยังไงนะ  เราปลูกไม่เห็นจะงามอย่างนี้เลย 

โชคดีที่วันนี้เราไปเค้าจัดงานครบรอบสิบปีเลยมีกิจกรรมพาเหรด  คนเดินเหงื่อเเตกซ่กเพราะว่าเเดดเเรงมาก  เเต่ก็ยังยิ้มกันสุด ๆ  ตอนที่ถ่ายพาเหรดเรากำลังต่อคิวรอดูหนังสามมิติ  ระหว่างรอก็มีเกรียนมาเเทรกข้างหลัง  น๊านนานทีนะจะเจอเเบบนี้เเต่ก็เป็นส่วนน้อย  เกรียนยุ่นก็ทำหน้าตาเฉยเหมือนไม่มีไรเกิดขึ้นเรียกว่าทำหน้ามึนอ่ะ  

ตอนที่ไปมีเทศกาลดอกกุหลาบพอดีเลย  อยากมาดูดอกกุหลาบนี่ล่ะ เเต่เสียดายที่ดอกยังไม่บานเต็มที่ เราก็เลยได้เเต่เลือกมุมที่บานสุด ๆ ได้เเค่นี้ล่ะ



 

เดินต่อมาเจอทุ่งนี้ไม่รู้ว่าเรียกว่าดอกอะไร สวยสุด ๆ

เห็นเเล้วปลาบปลื้มมาก มิเสียเเรงที่ดั้นด้นมาจริง ๆ

รูปนี้พี่ขวัญบอกว่าให้ยืนถ่ายซะจะได้เหมือนเเองเจลีน่า โจลี่ เอิ่ม พี่ขขวัญก็คิดได้นะ  ส่วนไหนที่เหมือนนิ  ฮ่า ฮ่า  ท่าทางจะเเค่ฉากข้างหลังที่เห็นเเล้วนึกถึงฉากในเรื่อง tourist

ช่วงเย็นเราต้องรีบกลับเพราะว่ามีนัดกับน้องในเเลบที่ตอนนี้มาอยู่ฟุกุโอกะเเล้ว เราเลยรีบนั่งรถไฟกลับ ขนาดรีบกลับก็ยังไม่วานคนเเน่นเหมือนเดิน นัดเจอน้องโนโซมิที่ฮากาตะ เจอหน้ากันปุ๊ปเราโดดกอดเลย ฮ่า ฮ่า วันนี้น้องจัดเต็ม พร๊อพใหม่ทั้งชุดเพราะว่าจะมาเจอเเหม่มซัง มื้่อเย็นเรามาจบกันที่ราเมงร้านดังอิปปุโด อร่อยจริงจังมากเสียอย่างเดียวมันไปหน่อย หลังจากนั้นเราก็เดินหาของกินเล่น ประเด็นหลักคือยังเมาท์กันไม่เสร็จ มาจบที่ร้านของหวาน ราคาของหวานเเต่ละอย่างเล่นเอาขนหน้าเเข้งร่วง เเต่มื้อนี้มีคนเลี้ยงค้าบบบ พี่ขวัญเป็นเจ้ามือเนื่องในโอกาสได้มาเจอโนโซมิ
กว่าจะหม่ำเเละเมาท์กันเสร็จก็ปาไปเกืิอบสี่ทุ่ม  เป็นธุระต้องให้น้องพาขึ้นรถไฟใต้ดินเเล้วมาส่งที่โรงเเรม  สัญญาว่าจะเเวะไปเจอกันอีกเนอะ

Golden week day 1 with Fukuoka

หยุดยาวโกลเด้นวีคปีนี้สี่วัน  เราเเพลนทริปยาวไปเที่ยวฟุกุโอกะเเละเมืองใกล้เคียง  ทริปนี้ไปกะพี่ขวัญสองคนเเละจะเเวะไปเจอน้องที่ฟุกุโอกะด้วย

เราเดินทางไปฟุกุโอกะกันด้วยชินคันเซนเเบบจองที่นั่งเพราะคาดว่าคนต้องเยอะเเน่นอน  เเล้วก็เป็นไปตามคาดจริง เเต่นรกมันดันเกิดตอนขากลับนี่ซิ  เดี๋ยวค่อยเขียน ฮ่า ฮ่า  เรามาถึงฟุกุโอกะประมาณเที่ยง ๆ วนเวียนหาตู้ฝากกระเป๋ากันไม่ได้เลยเพราะว่าคนเยอะมาก  เลยต้องเเบบกกระเป๋าเอาไปฝากไว้ที่ที่พักก่อน ที่พักที่เราจองชื่อว่า Smile hotel hakata ไม่ได้อยู่เเถวสถานีต้องนั่งรถเมล์ประมาณห้านาทีถ้ารถไม่ติด  ทริปนี้สบายไม่ลำบากอยู่เรื่องเดียวคือมีน้องไอโฟนติดตามไปด้วย เวลาหลงทิศทางก็ได้น้องไอนี่ล่ะช่วย  อ่อ โรงเเรมนี้ไม่เเพงเเละอยู่สบายเราจองเเบบเตียงคู่เพราะว่าเราสองคนนอนเบียดกันไม่ได้ ฮ่า ฮ่า

พอเอากระเป๋าไปเก็บ  ฟ้าฝนช่างเป็นใจกระหน่ำตกลงมาจริง เราเลยเปลี่ยนเเพลน  ตอนเเรกกะจะไปไหว้พระก่อน  เลยไปเดินเล่นในตัวเมืองเเทน  

ที่เเรกที่มุ่งหน้าไปเลยคือ ฟุกุโอกะทาวเวอร์  เราเป็นโรคจิตอย่างเเรง  ถ้าเห็นทาวเวอร์เมื่อไหร่  ชั้นจะขึ้น เเต่ด้วยความที่เป็นคนหลงทิศทาง  จากที่จะไปทาวเวอร์ดันไปพอร์ทที่จะไปเกาหลีเเทน  เเอร๊ยยย   ไม่ได้ไปเกาหลีซะหน่อย  เเต่ก็เเอบไปชำเลืองดูตั๋วเรือ  หุ หุ ทริปหน้าถ้าไม่มีอะไรพลาด  อาจจะได้ล่องเรือพอขึ้นรถผิดเราก็นั่งรถมุ่งย้อนมาที่สถานีฮากาตะกันใหม่  เเล้วหารถไปต่อฟุกุโอกะทาวเวอร์เเล้วก็ไม่ผิดหวังเเม้วันฝนตกเพราะว่าวิวจากมุมสูงของฟุกุโอกะทาวเวอร์สวยมาก เเม้จะมองไม่ค่อยชัดเพราะฝนตก  ที่สำคัญเป็นต่างด้าวมีลดราคาขึ้นไปดูมุมสูงของเมืองด้วยนะค้าบ  รู้สึกจะลดราคาประมาณสิบเปอร์เซนต์ 

วันที่ไปเจอมาสคอตเลยขอเเชะรูปด้วยหน่อย  เเต่เดาว่าเป็นชายเเหงม ๆ พอเราเข้าใกล้โอบเลย  ฮ่า ฮ่า

ถ่ายจากมุมสูงของฟุกุโอกะทาวเวอร์  ที่เห็นเป็น Marizon เป็นสถานที่จัดงานเเต่งงาน

จากนั้นเราก็ลงไปเดินเล่นกันต่อเเถว Marizon เเละชายหาดเทียม  ขอบอกว่าสวยม๊ากกกก  เเม้อากาศจะขมุกขมัวไปหน่อย

ถ่ายจากหาดเทียมจะเห็นมุมกว้างของฟุกุโอกะทาวเวอร์เลย

ช่วงเย็นเรากะไปเดินหาอะไรหม่ำกันเเถว yatai ของฟุกุโอกะ  เเต่เจ้ากรรมดันนั่งรถผ่านเเถบเทนจิน  เเหล่งศูนย์กลางเเฟชั่น ช๊อปปิ้งก่อน  สมองเลยสั่งการให้เท้าเก้าลงจากรถ  เดินมุ่งหน้าไป Forever 21 เเต่ๆๆๆๆ  ไม่ได้ซื้ออะไรอดใจไว้ได้  เพราะสมองบอกว่าเก็บตังค์ไว้กินข้าว ๆๆๆ  เลยตัดใจ ฮ่า ฮ่า จากนั้นเลยเดินกันต่อเพื่อหาทางไปคาวาบาตะ  เเหล่งที่จะมี yatai เรียงรายเต็มสองฝั่งเเม่น้ำ

เราเดินมาเจอสวนสาธารณะที่มีซุ้มขายอาหารเรียงรายไปหมด  ก็คิดเอาเองกันว่านี่ล่ะ yatai ฝากท้องเอาไว้ที่นี่ซะอิ่ม  เดินกลับออกมาเจอคนญี่ปุ่นถามทางไป yatai เลยรู้ว่าชั้นมาผิดที่   เลยอาศัยเดินตามเค้าไปเเต่เค้าก็เชื่อไม่ได้ซะนั่น  สุดท้ายก็ต้องควักน้องไอออกมาตามล่าหาทาง  พอไปถึงจุดหมายก็ไม่ได้ทานไรเพิ่มเพราะอิ่มกันมาก  ได้เเต่เดินดู  เเล้วก็หาทางกลับไปสลบที่โรงเเรม  เเละเพิ่งรู้ว่าวันนี้ชั้นเดินอย่างต่ำเพื่อหา yatai เป็นชั่วโมงเลยนะเนี่ย กรี๊ดดดด

i am waiting for golden week

ช่วงนี้อากาศดีมีพุ่มไม้ดอกไม้ให้มาโพสต์ท่าถ่ายรูปเล่นเพียบ  อีกไม่กี่วันก็จะโกลเด้นวีคเเล้ว ปีนี้เรามีเเพลนไปเที่ยวฟุกุโอกะเเล้วก็ทางตอนเหนือของเกาะคิวชูทางตอนใต้ของญี่ปุ่น  ทริปนี้มีธีมว่า เดินทางเเบบชิว ๆ เพราะว่าเเก่กันเเล้ว ฮ่า ฮ่า จริง ๆ เเพลนไปกันสองคนกับพี่ขวัญ  พูดไปก็สงสารพี่ขวัญเหลือเกิน เพราะว่าเราเนี่ยมีเเพลนเที่ยวตลอด เรียกว่าเงินไม่ได้อยู่กับเนื้อกับตัว  ถ้าไม่เที่ยวก็ขอให้ได้หม่ำ ๆ




 
เมื่ออาทิตย์ที่เเล้วเพื่อนสนิทคนนึงในกลุ่มตอนสมัยเรียนปริญญาตรีเเต่งงานกับเพื่อนในภาคเดียวกัน  เสียดายมาก ๆ ที่ไม่ได้ไปได้เเต่เเสดงความยินดีผ่านทางเฟสบุค  การได้ติตต่อผ่านทางโลกเนตเวิร์คเนี่ยมีประโยชน์สำหรับคนอยู่ต่างบ้านต่างเมืองอย่างเรามาก  ได้เห็นเพื่อน ๆ ไปร่วมงานกันเยอะเเยะเห็นเเล้วก็ไม่เหงา  ประหนึ่งเหมือนตัวเองได้อยู่ในงานเพราะว่าเพื่อน ๆ อัพเดทกันตลอด

คู่นี้เป็นคู่ที่น่ารักมาก  ตอนที่รู้ว่าเพื่อนเเต่งงานเราดีใจมาก เพราะเห็นพัฒนาการของคนทั้งคู่มาตั้งเเต่เริ่มต้น  พอเราได้ดูคลิปของงานเเต่ง  น้ำตาซึมประหนึ่งเหมือนเป็นเจ้าสาวเอง ฮ่า ฮ่า เคยดูคู่อื่นยังไม่รู้สึกอินเท่านี้  คงเพราะว่าเป็นเพื่อนสนิทของเราละมั้ง  เลยอินเป็นพิเศษ  ยิ่งตอนเจ้าบ่าวบอกรักเจ้าสาว เรางี้นั่งจิกหมอน ฮ่า ฮ่า   มีความสุขมาก ๆ นะเพื่อนรักเเล้วตอนมีน้องก็อย่าลืมสอนให้เรียกว่าพี่เเหม่มล่ะ

ปอลิง  งานนี้เจ้าสาวสวยมาก ๆ เปล่งปลั่งเลย